من رویایی دارم

دیوارها 

هرقدر هم بلند باشند

اسیرت نمی کنند، 

ما پرواز را آموخته ایم

بیا تا دور دست ترین قله ها پرواز کنیم

و دل انگیز ترین آواز را سر دهیم

من،

     رویایی دارم، 

          به رنگ راز آلود ترین غروب

          و طعم عجیب ترین سکوت

شوق بودن با تو

از من آدمی ساخته که غروبها را می فهمد 

و تنهایی درختها را احساس می کند

شوق بودن با تو 

هر روز ویرانم می کند

تو هم می دانی، عاقبت چگونه خواهم سوخت

در آتشی که گرما بخش زندگی توست

آخرین آواز را سر می دهم:

به دیوارها دل مبند

دیوارها 

هر قدر هم بلند باشند

سایه شان را با ما قسمت نمی کنند.

ما تا فراز ابرها قد کشیده ایم

/ 2 نظر / 12 بازدید
سعید ایروانی

قلم خودته؟ اگه هست دست مریزاد داره خیلی خوب مینویسی موفق باشی

local

mamnun age az jaii bashe manbaesh ro zekr mikonam