تناقض اهداف سایت بالاترین با سیستم فعلی اش

 

تناقض اهداف سایت بالاترین با سیستم فعلی اش

همانطور که میدانید سایت بالاترین یکی از سایت های محبوب ایرانی است که البته در ایران فیلتر شده و تنها از طریق فیلتر شکن امکان دستیابی به آن فراهم است، در نگاه اول به نظر می رسد که این سایت مشابه با سایتهایی نظیر digg  یک سایت لینک دهی جمعی باشد، در حالی که زمانی که بیننده سایت جهت مشارکت ترغیب می شود با پیغام "بالاترین تا اطلاع ثانوی عضو نمی پذیرد" مواجه می شود، مسلم است که سایتی این چنینی با تعداد اعضایی محدود نمی تواند منعکس کننده نظرات همه باشد، من به عنوان یکی از کاربران این سایت (باید گفت یکی از بینندگان، چون اجازه هیچ مشارکتی در آن برایم وجود نداشت) همیشه از این وضعیت که چرا این سایت حتی اجازه ارسال نظر را به خوانندگان اش نمی دهد ناراضی بودم  ولی با این بهانه که این سایت هم دلایل موجهی برای بستن عضویت دارد و احتمالا اگر چنین نکند ممکن است عوامل و دست اندرکاران و حقوق بگیرانی و هکران مزد بگیری وجود داشته باشند که در صورت آزاد بودن چنین سایتهایی با اسپم کردن آنها کار سایت را مختل کنند و در نتیجه کار این سایت چندان هم غیر منطقی نیست. در ثانی از آنجا که خودم را هم جزو گروه معترضان نسبت به رفتارهای حکومت می دانم از این که بسیجیان و ... بخواهند به صورت سازمان یافته در این سایت مشارکت کنند و اقدام به جهت دهی لینکها کنند چندان دل خوشی نداشتم. (این موضوع چندان دور از ذهن نیست کافیست به وبلاگهای تازه تاسیس و مطالبی که هر روز در آنها قرار میگیرد توجه کنید تا ببینید این نهاد های به اصطلاح مردمی چه قدرتی در ارائه محتوای جهت دهی شده دارند) هر چند که به جز معدود لینکهایی که به خبرهای سیاسی روز داده می شد به نظرم تعداد زیادی از لینکها بی محتوا بود و برایم عجیب بود که چطور این لینک توانسته خودش را به جایگاه لینکهای top برساند.

چند وقت پیش در یکی از لینکهایی که از طرف اعضای سایت ارسال شده بود و گویا بسیار هم مورد استقبال کاربران فعال و دارای حق رای بالاترین قرار گرفته بود، این مطلب را مشاهده کردم:

http://www.khodnevis.org/persian/بلاگستان/4995-عموم-داریم-تا-عموم.html

در این مقاله میخوانیم:

«کاربران بالاترین، لینک‌های مطلوب خود را به دیگرانپیشنهاد می‌دهند، به لینک‌های پیشنهادی  دیگران رای می‌دهند و در خصوص محتوای لینک‌هانظر می‌دهند. این سه  عمل، مستلزمهوشیاریاست و به همین علت عموم کاربران بالاترین هوشیارند.»

 

در دلم گفتم ماشالله به کاربران بالاترین و شما که دارای این درجه از هوشیاری هستید، نویسنده این مقاله چنان از هوشیاری کاربران بالاترین نوشته است گویی تنها ایشان هستند که قدرت انجام چنین کارهایی را دارند و دیگر اعضای جامعه یک مشت فلج مغزی هستند که قدرت هیچگونه تفکر منطقی را ندارد.

 

در جای دیگر این مقاله می خوانیم:

«در پژوهش‌های افکار عمومی، با چهار مفهوم جمعی سرو کار پیدا می‌کنیم *

عموم کلیهمه‌ی مردمی که در موضوع پژوهش وجود دارند.

عموم  رای دهندگانمردمی که پای صندوق های رآی می‌روند.

عموم هوشیارافرادی که فعالانه در  شکل دهی افکار عمومی  شرکت می‌کنند ..

عموم فعالافرادی که در تصمیم  گیری‌ها  دخالت دارند .

بدیهی است، در این دسته‌بندی کلاسیک و ساده، کاربران بالاترین در میان « گروه سوم» ، یعنی عموم هوشیار قرار می‌گیرند و لذا  در شکل دهی افکار عمومی موثر و فعال‌اند و این یک واقعیت سادهاست.»

 

این درجه از غرور و خود بزرگ بینی از کجا ناشی می شود، چه میشود که کسانی اینچنین خود را در جایگاهی بالاتر در نظر می گیرند که خود را عموم هشیار بدانند و دیگران را عموم کلی یا غیر هوشیار که ایشان حق شکل دهی افکارشان را دارند؟

 

اینجا بود که به خودم نهیب زدم "از ماست که بر ماست" بی شک این ما بینندگان یا به قول ایشان "عموم کلی" که در تقابل با اصطلاح "عموم هوشیار" باید گفت همان "عموم غیر هوشیار" بودیم که بالاترین را از سایتی دارای "لینکهای بالاترین" به معدود اعضایی که خود را بالاترین می دانند تبدیل کردیم، نشستیم و اجازه دادیم این جمع کوچک (بزرگ یا کوچکی اش چندان مهم نیست) که ظواهر امر نشان می دهد نه سواد لازم را جهت انجام این کار یعنی "شکل دهی افکار عموم" دارند و نه انتخاب جمعی ما این بوده که ایشان افکارمان را شکل دهند بلکه تنها به دلایلی اتفاقی یا شاید هم بشود گفت کاملا برنامه ریزی شده (چون نباید فراموش کنیم که سایت بالاترین به مدت محدودی به صورت دعوت نامه عضویت می گرفت و این یعنی عده ای از عموم که به جهت آشنایی قبلی با صاحبین سایت بالاترین تبدیل به خواص شده اند) این حق را پیدا کردند که در این سایت به شکل دهی افکار عمومی بپردازند و در ظاهر چنین باشد که این خود ما مردم هستیم که لینکهایی را انتخاب می کنیم یا نظرمان را اعلام می کنیم.

من دیگر برای آینده این سایتها نه نگران اسپم های مزدوران دولتی هستم نه حرکتهای سازماندهی شده بسیجیان، آن چیزی که برای سایتهای پرچمدار دمکراسی از سم بدتر است مدیریت غلط و اینگونه خودبزرگبینی هاست.

من نه با مسئولین این سایت خصومتی دارم نه با اعضای آن، قبل از این که این مقاله را بنویسم این موضوعات را در نامه ای محترمانه برای مسئولین سایت ارسال کردم، پاسخی که پس از گذشت یک هفته از ارسال نامه برایم آمد همین یک خط بود:

 

لطفا اگر راه حل مشخصی دارید بنویسید. 

راه حل که برای شما مشخص است، باید ثبت نام را برای عموم آزاد کنید، ولی در پاسخ به این جمله شما باید بگویم راه حلی برای شما ندارم، راه حل من برای کاربرانیست که همچون من خونشان از این سیاست شما به جوش آمده:

خوشبختانه فضای رقابت در سایتهای اینترنتی باز است و این رقابت به قدری تنگاتنگ است که جایی برای اعمال اینگونه محدودیت ها از طرف مدیران سایت وجود ندارد، با ادامه این روند بدون شک شما با ریزش شدید بینندگان مواجه میشود، من جستجوی زیادی در اینترنت نکردم ولی با یک جستجوی ساده یک جایگزین خوب به جای سایت شما پیدا کردم و اکنون یکی از کاربران سایت دنباله هستم، به نظر بسیار عالی است که هر کسی با هر نوع طرز فکر در این سایت می آید و مطلب خود را وارد می کند، دنباله کاری به این که تو یک اصلاح طلبی یا بسیجی یا سلطنت طلب ... ندارد، در این سایت با وجود این که ارسال لینک کاملا آزاد است، نه با مشکل هکران مزد بگیر مواجه هستیم نه با مشکل لینکهای سازمان یافته، به علاوه این که کیفیت لینکهای ارسال شده به مراتب بهتر از سایت بالاترین می باشد. پیشنهاد من به دیگر دوستان هم این است که یا به این سایت بیایند یا سایت مشابه ای که محدودیتهای بالاترین را نداشته باشد برای بازدید انتخاب کنند. چون ما انسانیم و آزادی حق ماست.

جدیدا هم زمزمه هایی از پولی شدن عضویت در بالاترین شنیده می شود، من هیچ قضاوتی در مورد صحیح یا غلط بودن این خبر نمی کنم چون موارد دیگر دلیل کافی برای خداحافظی کردنم با بالاترین بود و فکر می کنم برای دیگران هم باشد.

 

/ 2 نظر / 20 بازدید
iXenfa

اینان مگر می گزارند سایت اجتماعی باز بماند...

aliyeh

سلام امیدوارم که بالاخره مسئولین و روسای مملکتمون به عقل رسیده باشند و دست از بازی کردن با نیروی اتمی‌ کشیده باشند. این ژاپنیها که انقدر وارد بودند بدبخت شدند حالا چه برسد به ما که کارشناسانمون یه سری روسی هستند که مثل چینیها و ژاپنیها به خدا ایمان ندارند حالا چطور میشه دلشون به حال ما بسوزه.این همه نفت داریم این همه سد داریم اما تا مردم را به پودر تبدیل نکنند ول کن نیستند. من فدای ولایت فقیه و رهبرم نه این دولتیها.